Is deze wijn echt zo goed

7.Is deze wijn echt zo goed?

"Waarom zeg ik dit nu"? Je hebt wel eens van die momenten dat je dit denkt. Dit speelde zich af in Verona. Het was een bijeenkomst in het chique paleis in het centrum. Er werden wijnprijzen uitgereikt voor wijn uit de Abruzzen. Dit gebeurde bij een diner, met wijnboeren, Italiaanse wijnkenners, media en wijnkopers. We zaten met zo'n 16 mannen en vrouwen aan een grote ronde tafel. Het was gezellig en met Engels en wat Italiaanse woorden verliepen de gesprekken prima. Ik zat naast een Italiaanse vinoloog. Ze hebben een mooi pak aan en dragen een ketting met een soort zilveren proefbeker. Op een gegeven moment kwam het voorgerecht en er werd witte wijn ingeschonken. De wijn was één van de kanshebbers voor de eerste prijs. "Een hele lekkere", vertelde de voorzitter. Het volgende moment herken je vast. Je proeft, en je vraagt je eerst af: "Proef ik goed?". Je proeft nog eens en denkt "Deze wijn smaakt helemaal niet zo goed". Maar niemand die iets zei. Mijn buurvrouw aan de andere kant, een jonge wijnproducente ook niet.

Ik kon het toch niet laten en maakte een opmerking in de geest van "Questo vino e lui?" - is de wijn zoals ie moet zijn- naar mijn chique buurman, de Italiaanse vinoloog in vol ornaat. Hij gebaarde, proefde en zei dat de wijn prima was. Op dat moment zei iemand aan de overkant van de grote tafel ook iets. "Wat is er?", vroeg hij aan mijn buurman. Het bleek de producent van de wijn te zijn. Het werd stil aan tafel. Op zo'n moment verwens je jezelf, waarom zonodig die opmerking maken? Een erop of eronder moment, er viel niet meer aan te ontkomen . Hij proefde. Keek even. "Excuses", zei de wijnboer, "Deze wijn is inderdaad niet goed, snel een andere fles!" En hij bood z'n excuses aan. Ik was gered! En voortaan in Verona gevestigd als Hollander die kan wijn proeven...

De wijn uit de nieuwe fles was heel lekker, en ook nog eens op een maatschappelijk verantwoordde manier gemaakt. De producent schakelt bijvoorbeeld voormalige probleemjongeren in. Vroeg opstaan, hard werken, een andere omgeving blijkt goed te werken. En het maakt de al lekkere wijn op één of andere manier nog extra lekker.

De gesprekken aan tafel gingen weer geanimeerd verder. Mijn buurman vertelde dat hij bij nader inzien toch al iets aparts proefde, hoewel de wijn natuurlijk nog goed drinkbaar was. Uiteraard bevestigde ik hem dat. De moraal van dit verhaal: Vinoloog of niet, je eigen smaak bedriegt je niet. Gewoon zeggen als je denkt dat er iets aan de hand is. Scheelt een hoop lekkere wijn!

(c) Eduard Plate

icona

montepulciano