Francesca

 

Het was een lange dag proeven in de sporthal van Arezzo. Elke twintig minuten toonde een nieuwe wijnboer - en in Italië steeds vaker een wijnboerin- z'n wijn. Sommigen waren vies, de meesten gewoontjes en altijd wel een paar gemaakt van de druif van Toscane, de Sangiovese. Heel soms steekt een wijn er boven uit.

Rond vier hier uur, ofwel zo'n 132 flesjes wijn verder kwam ze aanlopen. Klein van stuk, grote bril, korte haren. Ze toonde een foto van haar familie. Drie saai ogende broers en dan een opvallende Francesca in het midden. De vrouwen zijn vaak wat wereldser in Italië, en doen dus de export. "We hebben twee domeinen", begon ze vrolijk. "Er is er eentje hier in Toscane, in Cortona, met rode wijn. En we hebben een boerderij in de heuvels van Soave, bij Verona, met witte wijn". Ze zette een stuk of zes flessen op tafel en we gingen proeven.

Na zo'n dag proeven heb je het wel een beetje gehad. Wat zou je nu eens vertellen over wat je proeft? De prijzen van Francesca vielen mee. Ik proefde de witte wijn. En was stomverbaasd. "Die is heel lekker!", zei ik eerlijk. Stralend keek ze me aan."Ik wist wel dat je dat zou zeggen!".

Die avond gingen we eten in Cortona. Een prachtig oud stadje hoog op een heuvel. Een aantal producenten had een tafel gereserveerd. We liepen naar binnen en op één van de tafels stond het bordje "Dal Cero". Tegen mijn Canadese collega zei ik: "Dat is een goede wijn, daar ga ik heen". "Well then I'll join you", zei David. 

We hadden het kennelijk iets te hard gezegd, want alle wijnkopers achter ons besloten dat ze dan óók maar aan die tafel van ons wilden gaan zitten. Soms loop je tegen iets aan dat er boven uitsteekt, maar lang niet iedereen durft dat te zien.  Francesca bleek veel te reizen. Ze had trouwens óók net een baby gekregen. "Mis je haar niet op al die reizen?", vroeg ik. Even pinkte ze een traantje weg. Al probeerde ze dat te verbergen. En ging snel verder. Onder andere over haar botte broer in Cortona, met z'n rode wijn. Dit verhaal komt nog. Als je èn jonge moeder bent en lekkere wijn wilt verkopen moet je nu eenmaal stoer zijn.

Thuis gekomen proefden we de flesjes nog eens in ons ons wijnteam. Daar zitten twee vinologen in. Maar de wijn van Francesca bleef overeind staan. Hoezo is Chardonnay saai? Prikkelend, origineel en wat een gave smaak. En nog altijd proef ik dat hele verhaal in de Pinot Grigio. Vooral de Soave werd een bestseller. Je moet het toeval nooit laten lopen. Ook al is het wijn nummer 133 die je proeft. 

(C) Eduard Plate

Dal Cero Soave Blog Eduard Plate